Samen beslissen als stel

Samen beslissen als stel werkt het best als jullie eerst allebei zeggen wat je wilt en waarom, en pas daarna naar een oplossing zoeken. Veel stellen slaan die eerste stap over. De een heeft al een plan, de ander voelt zich voor het blok gezet, en het gesprek gaat over wie er gelijk heeft. Een goed besluit is een besluit waar jullie allebei mee kunnen leven, ook over een halfjaar.

Waarom is samen beslissen als stel zo moeilijk?

Omdat er meer speelt dan de vraag zelf. Bij 'Waar gaan we op vakantie?' gaat het ook over geld, over rust tegenover avontuur en over wiens wens er vorig jaar voorging. Bij 'Nemen we die baan aan?' gaat het ook over wie er thuis inlevert. Onder bijna elke keuze ligt de vraag: tel ik hier net zo zwaar mee als jij?

Daarbij heeft ieder een eigen tempo. De een hakt snel knopen door en wordt ongeduldig van eindeloos wikken. De ander wil eerst alles op een rij en voelt zich overvallen door een snel besluit. Geen van beide stijlen is fout. Het botst alleen als je er niet van weet.

Welke beslissingen neem je samen en welke alleen?

Niet alles hoeft in overleg. Als jullie over elke pot pindakaas vergaderen, word je allebei moe. Het helpt om onderscheid te maken:

• Samen: grote uitgaven, wonen, werk, kinderen en alles wat de ander direct raakt.
• Even afstemmen: afspraken in het weekend, logés, plannen met familie.
• Zelf: je eigen kleding, je eigen vrienden, je hobby en je kleine uitgaven.

Waar de grens ligt, verschilt per stel. Spreek bijvoorbeeld een bedrag af waarboven jullie altijd overleggen. Dan hoef je niet bij elke aankoop te twijfelen, en voelt niemand zich gepasseerd.

Hoe kom je tot een besluit waar jullie allebei achter staan?

Begin met luisteren. Laat ieder om de beurt vertellen wat hij of zij wil en wat daaronder zit. 'Ik wil graag verhuizen' is een standpunt. 'Ik wil dichter bij mijn ouders wonen nu ze ouder worden' is de reden. Op standpunten kun je alleen ja of nee zeggen. Bij redenen zijn vaak meer oplossingen mogelijk.

Zet daarna de opties naast elkaar, ook de minder voor de hand liggende. Vraag bij elke optie: wat levert dit jou op, wat kost het mij? En neem de tijd. Een grote beslissing hoeft niet in één avond rond. 'Laten we er zaterdag op terugkomen' geeft allebei ruimte om na te denken.

Wat doe je als je het niet eens wordt?

Soms is er geen middenweg. Je kunt geen half kind krijgen of half verhuizen. Kijk dan eerst hoe zwaar het voor ieder weegt. Geef allebei een cijfer van één tot tien voor hoe belangrijk het is. Als het voor jou een vier is en voor je partner een negen, is de keuze sneller gemaakt.

Weegt het voor allebei zwaar, kijk dan of je het besluit kunt uitproberen of uitstellen. Eerst een jaar huren in plaats van kopen. Eerst een halfjaar minder werken in plaats van ontslag nemen. En let op dat niet steeds dezelfde toegeeft. Wie deze keer zijn zin krijgt, kan de volgende keer wat meer ruimte geven. Dat hoef je niet op een lijstje bij te houden, als jullie maar allebei het gevoel hebben dat het in balans is.

Hoe voorkom je dat één van jullie altijd beslist?

In veel relaties neemt degene die het snelst praat of het meest van iets weet ongemerkt de leiding. Dat is handig tot de ander zich een gast voelt in het eigen leven. Soms spelen ook oude ideeën mee over wie er over geld gaat en wie over het gezin. Check of jullie verdeling een keuze is of een gewoonte.

Een eenvoudige regel helpt: wie het eerst een mening heeft, vraagt eerst naar die van de ander. 'Ik heb er een idee over, maar wat denk jij?' Dat kost een paar seconden en voorkomt dat de ander alleen nog kan reageren op een plan dat al af is.